REAL AI ......పదవ భాగం

REAL AI పదవ భాగం రచయిత : అడ్లూరి మునిందర్ రాజు హైదరాబాద్. తెల్లవారుజామున ఏడు గంటలు. నగరం మేల్కొంటోంది. ఇళ్ళలో వెలుతురు వస్తోంది. రోడ్లపై వాహనాల రద్దీ నెమ్మదిగా పెరుగుతోంది. పూల అమ్మకందారులు తమ బుట్టలు సర్దుకుంటున్నారు. పాతబస్తీ సందుల నుండి వేడివేడి ఇడ్లీల వాసన వస్తోంది. అన్నీ సాధారణంగానే ఉన్నాయి. కానీ ఒక పరిశోధనా కేంద్రం (రీసెర్చ్ లాబ్)లో మాత్రం... అన్విత నేల మీద కూర్చుని ఉంది. చేతుల్లో ముఖం దాచుకుంది. ఒళ్ళు వణుకుతోంది. చెమట ఇంకా ఆరలేదు. శ్వాస వేగంగా, ఆందోళనగా వస్తోంది. సిద్ధార్థ్ రెండు అడుగుల దూరంలో నిలబడ్డాడు. ఆమె "నా దగ్గరకు రావొద్దు" అని అరిచింది. కింద కూర్చుండి పోయింది. అతను ముందుకు వెళ్ళలేదు, అలాగని వెనక్కీ వెళ్ళలేదు. అతని మనసులో వేయి ప్రశ్నలు. తెరపై కనిపించిన ఆ రూపం... ఆమె "నాన్నా" అని అరిచింది. ఆమె తండ్రి పదిహేను సంవత్సరాల కిందటే మరణించారు. మరి ఆ ముఖం ఆమె తండ్రిదా? లేక... "శరీరంలో ఒత్తిడి స్థాయిలు ప్రమాదకరంగా ఉన్నాయి. రక్తంలో హార్మోన్ల మార్పులు గమనించాను. తక్షణమే జోక్యం చేసుకోవడానికి అనుమతి కోరుతున్నాను." నోవా హెచ్చరించింది. అన్విత తల పైకెత్తింది. ...

సీ..Real AI ( మొదటి భాగం ) Weekly Serial

నగరం నిద్దురలోకి జారుకుంటున్న ఆ వేళ, 'లయామృతం' అనే మ్యూజికల్ రెస్టారెంట్ తన సంగీతపు విరబోతతో ఒక కొత్త ప్రపంచాన్ని ఆవిష్కరిస్తోంది. వెలుపల రహదారిపై వాహనాల రణగొణ ధ్వనులు ఎంత కర్ణకఠోరంగా ఉన్నా, లోపలికి అడుగుపెట్టగానే వీణా నాదం ఓ ప్రశాంతమైన మత్తును చల్లుతోంది. ఆ రెస్టారెంట్ లోపలి వాతావరణం పాతకాలపు రాజదర్బార్‌ను తలపిస్తోంది. రాగి దీపాలు మెల్లగా వెలుగులు విరజిమ్ముతుండగా, గోడలపై వేలాడుతున్న చిత్రపటాలు నిశ్శబ్దంగా ఒకనాటి కళా వైభవాన్ని వినిపిస్తున్నాయి. గాలిలో గంధపు చెక్కల సువాసనతో పాటు, వంటకాల ఘుమఘుమలు కలిసిపోయి ఒక విలక్షణమైన అనుభూతిని ఇస్తున్నాయి.
అలాంటి కళాత్మక వాతావరణంలో, ఒక వెచ్చని మూల ఉన్న టేబుల్ వద్ద అన్విత, తన స్నేహితురాలు శ్రేయతో కలిసి కూర్చుని ఉంది. 


Anvita రూపం ఒక రవివర్మ చిత్రపటంలా ఉన్నా, ఆమె మెదడు మాత్రం సెకనుకు కోటి లెక్కలు వేసే సూపర్ కంప్యూటర్. ఆమె కట్టుకున్న ముదురు ఆకుపచ్చ సిల్క్ చీర, ఆ వెలుగులో ఆమె హుందాతనాన్ని పెంచుతుండగా, ఆమె కళ్లలోని తీక్షణత మాత్రం ఎదురుగా ఉన్న ఐప్యాడ్ స్క్రీన్ మీద 'Quantum Neural Networks' కోడింగ్‌ను స్కాన్ చేస్తోంది. మనుషుల భావోద్వేగాలను అంచనా వేయగల ఒక వినూత్న AI సాఫ్ట్‌వేర్ స్టార్టప్ నిర్మాణంలో ఆమె నిమగ్నమై ఉంది.
అకస్మాత్తుగా, రెస్టారెంట్‌లో ఉన్న డిజిటల్ డిస్‌ప్లేలు ఒక్కసారిగా మెరిసి ఆగిపోయాయి. వీణా నాదం కొనసాగుతున్నా, వాతావరణంలో ఒక తెలియని అలజడి మొదలైంది. బిల్లింగ్ కౌంటర్ దగ్గర సిబ్బంది కంగారు పడుతున్నారు. అన్విత తన ఐప్యాడ్ పక్కన పెట్టి, సర్వర్ రూమ్ వైపు ఒక నిశితమైన చూపు సారించింది. "శ్రేయా, ఇది సాధారణ టెక్నికల్ గ్లిచ్ కాదు. ఎవరో 'Advanced Persistent Threat' (APT) ద్వారా రెస్టారెంట్ డేటాబేస్‌ను లోపలి నుండే టార్గెట్ చేస్తున్నారు," అంది అన్విత తన గొంతులో ఎక్కడా గాభరా లేకుండా. ఆమె విశ్లేషణలో ఒక పరిపూర్ణ సైంటిస్ట్ కనిపిస్తోంది.
సరిగ్గా అదే సమయంలో, రెస్టారెంట్ ద్వారం గుండా ఒక వ్యక్తి ప్రవేశించాడు.

 ముదురు బూడిద రంగు సూట్, చేతికి మెరుస్తున్న వింటేజ్ వాచ్, ముఖంలో ఒక ఆత్మవిశ్వాసం నిండిన ప్రశాంతత. అతడే సిద్ధార్థ్. అతను అడుగు వేస్తుంటే ఆ ప్రదేశంలో ఒక తెలియని హుందాతనం ఆవరించింది. కౌంటర్ దగ్గర మేనేజర్ పడుతున్న టెన్షన్ చూసి, సిద్ధార్థ్ తన జేబులో చేతులు పెట్టుకుని నవ్వుతూ అక్కడికి వెళ్ళాడు.
"మేనేజర్ గారు, మీ కంప్యూటర్లు కూడా ఈ వీణా నాదానికి ముగ్ధులై ధ్యానంలోకి వెళ్ళినట్టున్నాయి. కొంచెం సేపు వాటిని వదిలేస్తే, అవే కళ్ళు తెరుస్తాయి. అయినా ఈ రోజుల్లో మనుషుల హృదయాల కంటే కంప్యూటర్లే త్వరగా హ్యాక్ అవుతున్నాయి.. నా పాత గర్ల్‌ఫ్రెండ్ నా పాస్‌వర్డ్ మార్చేసినప్పటి నుండి నాకు ఈ హ్యాకింగ్ అంటే పెద్దగా భయం లేదు లెండి!" అన్నాడు సిద్ధార్థ్ చాలా స్పాంటేనియస్‌గా. అతని గొంతులోని హాస్యం, ఆ హుందాతనం చుట్టూ ఉన్నవారి ఒత్తిడిని ఒక్కసారిగా తగ్గించేశాయి. "అన్నట్టు నా పేరు సిద్ధార్థ్.." అంటూ మేనేజర్ వైపు చేయి చాపాడు. మేనేజర్ ఒకింత టెన్షన్ తో ఆ విషయాన్ని గమనించలేదు.
దూరం నుండి ఈ దృశ్యాన్ని గమనిస్తున్న అన్విత మనసులో ఒక ఆలోచన మెరిసింది. 'ఇతను కేవలం జోకులు వేయడం లేదు. మేనేజర్ కంగారు తగ్గించి, చుట్టూ ఉన్నవాళ్లు హ్యాకర్ గురించి అనుమానించకుండా పరిస్థితిని కంట్రోల్ చేస్తున్నాడు.'
అన్విత వెంటనే తన ఐప్యాడ్‌లో కొన్ని కీస్ వేగంగా నొక్కింది. "సిద్ధార్థ్, నీ హాస్యం బాగుంది కానీ, అక్కడ 'Port 443' ఓపెన్ అయి ఉంది. నేను దాన్ని ఎన్‌క్రిప్ట్ చేస్తున్నాను, నువ్వు మేనేజర్‌ని ఆ పక్కన ఉన్న రూటర్ రీబూట్ చేయమని చెప్పు," అంది అన్విత తన టేబుల్ దగ్గర నుండి లేవకుండానే, సిద్ధార్థ్‌ను పేరు పెట్టి పిలుస్తూ.
సిద్ధార్థ్ ఆశ్చర్యంగా వెనక్కి తిరిగి చూశాడు. ఒక అందమైన యువతి, ఇంత తీక్షణమైన టెక్నికల్ నాలెడ్జ్‌తో తనను పసిగట్టడం అతనికి కొత్తగా అనిపించింది. అతను నవ్వి, "చూశారా మేనేజర్ గారు, దేవతలే దిగి వచ్చి టెక్నికల్ సపోర్ట్ ఇస్తున్నారు. ఇక మనకు భయం లేదు!" అంటూ కన్ను గీటి, ఆమె చెప్పినట్లుగా మేనేజర్‌ను గైడ్ చేశాడు.
నిమిషాల్లో అంతా నార్మల్ అయ్యింది. సిద్ధార్థ్ నెమ్మదిగా అన్విత టేబుల్ దగ్గరకు నడుచుకుంటూ వచ్చాడు. "అద్భుతమైన తెలివితేటలు! మీ కోడింగ్ స్పీడ్ చూస్తుంటే, నా స్పాంటేనియస్ జోకులు కూడా స్లో మోషన్‌లో ఉన్నట్టు అనిపిస్తున్నాయి. నేను సిద్ధార్థ్, స్ట్రాటజిస్ట్.. మరి మీరు?" అని తన కుడిచేతిని హుందాతనంగా చాచాడు.
అన్విత అతని కళ్ళలోకి చూస్తూ, "నేను అన్విత. కేవలం కోడర్‌ని మాత్రమే కాదు, మనుషుల మనస్తత్వాలను కూడా కోడింగ్‌లాగే చదవగలను," అంది చిరునవ్వుతో అతనికి చేయి కలుపుతూ.. 
వీణా నాదం మళ్ళీ పుంజుకుంది. ఆ ఇద్దరి మేధావుల పరిచయం ఒక పెద్ద తుఫానుకు ముందు వచ్చే ప్రశాంతతలా అనిపించింది.
( ఇంకా ఉంది...వచ్చేవారం చదవండి )

Comments

Popular posts from this blog

అందమైన జీవితం