రెస్టారెంట్ 'లయామృతం' నుండి వెళ్లి వారం గడిచింది. సూర్యోదయం మరియు సూర్యాస్తమయాల మధ్య లోకం మామూలుగానే తిరుగుతోంది, కానీ అన్విత మనసు మాత్రం ఒక కొత్త కక్ష్యలో ప్రయాణిస్తోంది.
ఆమె టెక్ లాబ్‌లో, రాత్రి పన్నెండు దాటినా ఒంటరిగా కూర్చుని ఉంది. స్క్రీన్‌పై నడుస్తున్న కోడ్ లైన్స్ ఆమె కళ్లలో ప్రతిబింబిస్తున్నాయి, కానీ మెదడు మాత్రం వేరే లెక్కలు వేస్తోంది.
ప్రతి ఫంక్షన్, ప్రతి లూప్, ప్రతి కండిషన్ ఆమె చిత్తంలో సిద్ధార్థ్ ముఖంగా మారుతున్నాయి.
def calculate_love(mind, heart):
if mind.logic == True and heart.emotion == True:
return "Impossible to compute"
else:
return "Continue searching..."
ఆమె తనలో తాను నవ్వుకుంది.
"ప్రేమను కోడ్‌లో రాయాలని అనుకోవడం ఎంత హాస్యాస్పదం!" అనుకుంది. కానీ వెంటనే ఆమె మనసు ప్రతిఘటించింది - "కానీ సిద్ధార్థ్ నన్ను అర్థం చేసుకోవడం కూడా ఒక అల్గోరిథం లాగే కదా?"
అకస్మాత్తుగా ఆమె ఫోన్ వైబ్రేట్ అయ్యింది.
మెసేజ్:
"అన్వితా, రేపు ఉదయం 6 గంటలకు సిటీ టవర్ పైకి రా. నీకు ముఖ్యమైనది ఒకటి చూపించాలి. - సిద్ధార్థ్"
ఆమె గుండె ఒక్కసారిగా వేగంగా కొట్టుకోవడం మొదలుపెట్టింది.
అర్ధరాత్రి మెసేజ్, తెల్లవారుజామున కలవమంటున్నాడు... ఏమిటిది? కానీ అన్విత లాజిక్ మీద నమ్మకం ఉన్న అమ్మాయి.
వెంటనే రిప్లై ఇచ్చింది:
"6 AM? డేటా ప్రకారం నీ స్లీప్ సైకిల్ రాత్రి 11 నుండి ఉదయం 7 వరకు కదా. మరి ఇంత తొందరగా ఎందుకు లేస్తున్నావు?"
సిద్ధార్థ్ నుండి వెంటనే సమాధానం వచ్చింది:
"కొన్ని విషయాలు సైన్స్‌కు అతీతం అన్వితా. రేపు చూస్తావు.
Good night, My Beautiful Algorithm 😊"
"My Beautiful Algorithm?"
అన్విత బుగ్గలు ఎర్రబడ్డాయి. లాగ్‌అవుట్ చేసి హాస్టల్‌కు వెళ్లింది కానీ, ఆ రాత్రి ఆమెకు నిద్ర పట్టలేదు.
సూర్యోదయం - మౌనపు కవిత్వం
మరుసటి రోజు తెల్లవారుజామున 5:50 గంటలకే అన్విత సిటీ టవర్ చేరుకుంది. నగరం ఇంకా నిద్రలోనే ఉంది. చల్లని గాలి ఆమెను తాకుతోంది. చుట్టూ చూసింది కానీ సిద్ధార్థ్ ఎక్కడా కనిపించలేదు.
"లేట్ అవుతున్నాడా?" అనుకుంటుండగా వెనుక నుండి పిలుపు వినిపించింది.
"అన్వితా, ఇక్కడ!"
సిద్ధార్థ్ టవర్ మూలలో ఒక ప్రశాంతమైన చోట నిలబడి ఉన్నాడు. అతని చేతిలో రెండు కాఫీ కప్పులు. నవ్వుతూ ఒక కప్పు ఆమెకు అందించాడు.
"ఇంత తొందరగా ఎందుకు పిలిచావు సిద్ధార్థ్?" అని అడిగింది అన్విత.
సిద్ధార్థ్ తూర్పు దిశగా చూపిస్తూ,
"మరో మూడు నిమిషాలు ఆగు, నీకే తెలుస్తుంది," అన్నాడు.
ఆ క్షణంలోనే... సూర్యుడు హోరిజన్ నుండి మెల్లగా పైకి రావడం మొదలుపెట్టాడు. మొదట ఒక నారింజ రంగు గీత... తర్వాత బంగారు కిరణాలు... చివరకు సంపూర్ణ సూర్యోదయం.
ఆకాశం రంగుల హరివిల్లులా మారింది. ఎరుపు, నారింజ, గులాబీ రంగులు ఒకదానితో ఒకటి పోటీపడుతున్నట్లు ఉన్నాయి. అన్విత మౌనంగా ఆ సౌందర్యాన్ని చూస్తూ ఉండిపోయింది.
"చాలా బాగుంది..."
అని గుసగుసలాడింది.
సిద్ధార్థ్ ఆమె వైపు చూస్తూ,
"అన్వితా, నీకు డేటా, అల్గోరిథమ్స్, లాజిక్ అంటే ఇష్టం. కానీ ఈ సూర్యోదయం చూడు... దీనికి ఎలాంటి కోడ్ లేదు, ఎలాంటి ప్రోగ్రామ్ లేదు, కానీ ప్రతిరోజూ ఇది అద్భుతంగా జరుగుతుంది. ఎందుకు?"
అన్విత ఆలోచనలో పడింది.
"Natural laws వల్ల... ఫిజిక్స్ వల్ల..."
సిద్ధార్థ్ తల ఊపాడు.
"సరే, మరి ఆ లాస్ ని ఎవరు రాశారు? యూనివర్స్ కి కోడ్ ఎవరు రాశారు? నువ్వు AIని సృష్టించవచ్చు, కానీ నిన్ను సృష్టించింది ఎవరు?"
అన్విత నవ్వింది.
"సిద్ధార్థ్, నువ్వు ఇప్పుడు ఫిలాసఫీ మాట్లాడుతున్నావా లేక స్ట్రాటజీనా?"
"రెండూ," అన్నాడు సిద్ధార్థ్ గంభీరంగా.
"ప్రేమ కూడా ఒక అల్గోరిథం లాంటిదే అన్వితా. కానీ దానికి ఎలాంటి కోడ్ రాయలేం. అది సహజంగా జరిగిపోతుంది. నువ్వు నన్ను కలవడం యాదృచ్ఛికం కాదు, అదొక పాటర్న్. మన జీవితాల్లో కొన్ని విషయాలు ముందే రాసి పెట్టి ఉన్నాయేమో."
అన్విత గుండె వేగంగా కొట్టుకుంటోంది. ఈ మాటలు ఆమె హృదయాన్ని బలంగా తాకాయి.
"సిద్ధార్థ్... నన్ను కేవలం ఈ సూర్యోదయం చూపించడానికే ఇక్కడికి పిలిచావా?"
"కాదు అన్వితా... నీకు నా హృదయాన్ని కూడా చూపించడానికి పిలిచాను."
సిద్ధార్థ్ ఆమె ఎదురుగా నిలబడి,
"నేను ఒక స్ట్రాటజిస్ట్ ని. నా జీవితం అంతా ప్లాన్స్, క్యాలిక్యులేషన్స్ తో నిండిపోయింది. ఎమోషన్స్‌ని కూడా లాజిక్ తో కంట్రోల్ చేయడం నాకు అలవాటు. కానీ నిన్ను కలిసినప్పటి నుండి నా లెక్కలన్నీ తప్పుతున్నాయి." అన్నాడు చిరునవ్వుతో
"నేను నీ స్ట్రాటజీని డిస్టర్బ్ చేస్తున్నానా?" అని అడిగింది.
"అవును, నువ్వు నా సిస్టమ్‌నే క్రాష్ చేస్తున్నావు. నిన్ను చూడగానే నా గుండె ఒక 'Random Number Generator' లా మారుతోంది. నీతో మాట్లాడుతుంటే నా బ్రెయిన్ ఒక 'Infinite Loop' లో ఇరుక్కుపోతోంది."
అన్విత కళ్ళలో తడి చేరింది.
"సిద్ధార్థ్... నా పరిస్థితి కూడా అదే. నా AI మోడల్స్ అన్నీ పక్కాగా పనిచేస్తాయి. కానీ నీ విషయంలో నా ఎమోషన్స్ అన్నీ అన్‌ప్రెడిక్టబుల్ (unpredictable) గా మారుతున్నాయి. నువ్వు నా అల్గోరిథమ్స్‌లో ఒక 'Outlier' లా ప్రవేశించావు."
సిద్ధార్థ్ ఆమె చేతిని పట్టుకుని,
"మరి దాన్ని 'Love' అని పిలవచ్చా?" అన్నాడు నెమ్మదిగా.
"సిద్ధార్థ్... ప్రేమను ఎలా డిఫైన్ చేయాలో నాకు తెలియదు. నా దగ్గర దానికి ఎలాంటి డేటాసెట్ లేదు."
సిద్ధార్థ్ నవ్వి,
"ప్రేమను డిఫైన్ చేయక్కర్లేదు అన్వితా, అనుభవిస్తే చాలు. బైనరీ లాజిక్ లో 0 లేదా 1 మాత్రమే ఉంటుంది. కానీ ప్రేమలో 0 నుండి 1 మధ్య అనంతమైన 'Infinite possibilities' ఉంటాయి. ఆ ప్రతి క్షణం ఒక కొత్త వాల్యూ."
అన్విత ముఖంలో ఒక అందమైన వెలుగు వచ్చింది.
"అంటే నా ప్రేమను నువ్వు ఫ్లోటింగ్ పాయింట్ అరిథ్మెటిక్ (floating point arithmetic) లో చెబుతున్నావన్నమాట!"
"హహహ! అది నువ్వు అంటే. దేన్నైనా మ్యాథమెటికల్ గా ఆలోచిస్తావు. కానీ అన్వితా... నేను నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను. ఒక ఫంక్షన్ లాగానో, అల్గోరిథం లాగానో కాదు... ఒక వ్యక్తిగా నిన్ను ఆరాధిస్తున్నాను."
అన్విత కళ్ళలో ఆనంద బాష్పాలు రాలాయి.
"నేను కూడా నిన్ను ప్రేమిస్తున్నాను సిద్ధార్థ్! నువ్వు నా అల్గోరిథమ్‌లో కాదు, నా హృదయంలో ఉన్నావు."
కొద్దిసేపటి తర్వాత సిద్ధార్థ్ ఒక ప్రశ్న అడిగాడు,
"అన్వితా, క్వాంటం ఫిజిక్స్‌లో 'Entanglement' అనే కాన్సెప్ట్ ఉంది కదా? రెండు పార్టికల్స్ ఎంత దూరంలో ఉన్నా, ఒకదానిలో వచ్చే మార్పు రెండో దానిపై ప్రభావం చూపుతుంది. మనుషుల మధ్య కూడా ఇది సాధ్యమేనా?"
అన్విత ఆలోచించి ఇలా అంది,
"సైన్స్‌ పరంగా ఇది సబ్‌అటామిక్ లెవల్లోనే సాధ్యం. కానీ, నువ్వు నవ్వితే నాకు ఆనందంగా అనిపించడం, నీకు బాధ కలిగితే నా మనసు విలవిలలాడటం... ఇదొక 'Emotional Entanglement' కావొచ్చు."
"బ్యూటిఫుల్!" అన్నాడు సిద్ధార్థ్.
"నాకో ఐడియా సిద్ధార్థ్. మనం 'Emotional Sync Predictor' అనే AI మోడల్ తయారు చేద్దాం. మన ఎమోషన్స్ ఒకరి నుండి ఒకరికి ఎలా ట్రాన్స్‌ఫర్ అవుతున్నాయో అది చెబుతుంది."
సిద్ధార్థ్ నవ్వుతూ,
"నువ్వు ప్రేమను కూడా ఒక ప్రాజెక్ట్ లా మార్చేస్తావా?" అన్నాడు.
"ప్రేమ ఒక మిస్టరీ అని అందరూ అంటారు, కానీ నేను దాని వెనుక ఉన్న పాటర్న్ ని కనిపెట్టాలి,"
అంది అన్విత చిలిపిగా.
రెండు వారాల తర్వాత, అన్విత తన లాబ్‌లో ఒక కొత్త న్యూరల్ నెట్‌వర్క్ డయాగ్రామ్ గీసింది. అది వారిద్దరి 'Compatibility Score' ని లెక్కించే మోడల్.
* Personality Traits: 98% Match
* Shared Values: 100% Match
* Emotional Resonance: 99% Match
* Final Compatibility Score: 98.2%
"98.2% ఆ? మరి మిగిలిన 1.8% ఏమైంది?" అని అడిగాడు సిద్ధార్థ్.
"అదే మన మధ్య ఉండే అన్‌ప్రెడిక్టబిలిటీ. ప్రేమలో ఆ చిన్నపాటి సస్పెన్స్, చిన్న చిన్న గొడవలు కూడా ఉండాలి కదా, అందుకే ఆ గ్యాప్,"
అని నవ్వింది అన్విత.
మళ్ళీ 'లయామృతం' రెస్టారెంట్. వీణా నాదం శ్రావ్యంగా వినిపిస్తోంది. అన్విత తన డైరీలో
'The Algorithm of Love' గురించి ఇలా రాసుకుంది:
ప్రేమ ఒక Infinite Loop.
ఇది ఆకర్షణతో మొదలై (Initialization),
అవగాహనతో పెరుగుతూ (Processing),
అంకితభావంతో బలపడుతుంది (Optimization).
దీనికి 'Break' కండిషన్ లేదు, 'Return' స్టేట్‌మెంట్ లేదు.
ఉన్నదల్లా 'Continue' మాత్రమే... నిరంతరం!
సిద్ధార్థ్ ఆమె చేయి పట్టుకుని,
"మన ప్రేమ కథలో ఇక మిగిలింది ఒకే ఒక చాప్టర్ - 'Forever'."
అన్విత తన లాబ్‌లో చివరిగా ఒక లైన్ కోడ్ రాసింది:
while True: love(Siddharth, Anvitha)
స్క్రీన్ మీద మెసేజ్ మెరిసింది: "Code saved successfully. Running forever..."
కిటికీ వెలుపల నక్షత్రాలు మెరుస్తున్నాయి. అన్విత మనసులో ఒకటే మాట -
"సిద్ధార్థ్, నువ్వు నా కోడ్‌లో కాదు, నా శ్వాసలో ఉన్నావు. మన ప్రేమ ఒక డివైన్ ప్రోగ్రామ్... అండ్ ఇట్ విల్ రన్ ఫరెవర్."
(7 వ భాగం....వచ్చేవారం )
మీ అభిప్రాయాలు ఇదే బ్లాగ్ లో Post a comment లో రాయండి
Comments